Askerî harcamalar
Ülkelere göre askerî harcamalar
Yorum
Öne çıkan ülkeler
Ukrayna, GSYH'nin %28.851'ine eşit askerî harcamalarıyla açık ara öne çıkıyor; onu %23.256 ile Kuzey Kore izliyor. İlk 10'un geri kalanı, Güney Sudan, Myanmar, Suriye, İsrail, Suudi Arabistan ve Rusya dahil olmak üzere çatışma veya ciddi güvenlik baskılarıyla karşı karşıya olan ülkeler tarafından domine ediliyor. Listenin en altında İzlanda, GSYH'nin %0'ını bildirirken; Monako, Lihtenştayn, Mauritius, Küba ve İrlanda da en düşükler arasında yer alıyor. Dikkat çekici bir sürpriz, Avrupa aynı zamanda en yüksek harcama yapan ülke olan Ukrayna'yı da içermesine rağmen, birkaç Avrupa mikrodevleti ve İrlanda'nın en altta yer almasıdır.
Bölgesel eğilimler
Asya, Kuzey Kore, Myanmar, Suriye, İsrail, Suudi Arabistan ve Umman gibi çok yüksek harcama yapan birkaç ülkenin varlığını yansıtarak, GSYH'nin %2.773'ü ile kıtasal ortalaması en yüksek bölgedir. Avrupa, Ukrayna ve Rusya gibi aşırı değerlerin etkisiyle %2.043 ile ikinci sıradadır; ancak aynı zamanda en düşük harcama yapan ülkelerden bazılarını da barındırır ve bu da kıta içinde geniş bir farklılık olduğunu gösterir. Afrika ortalama %1.561 ile gelir; Güney Sudan ve Cezayir bu seviyenin oldukça üzerinde öne çıkarken, Okyanusya (%1.441) ve Güney Amerika (%1.377) genel olarak daha düşüktür. Kuzey Amerika'nın ortalaması %0.7834 ile en düşüktür.
Veri kaynağı
Rakamlar SIPRI 2024 ve IMF WEO 2026 kaynaklarından gelmektedir ve birim, GSYH'nin yüzdesi olarak askerî harcamadır (%). Veri seti 193 ülkeyi kapsamaktadır. Bu ölçüm GSYH'ye göre yapıldığı için, mutlak askerî bütçelerden ziyade ekonomik yükü gösterir.
Yorumlama
Daha yüksek değerler, bir ülkenin ekonomisinin daha büyük bir bölümünü askerî harcamalara ayırdığı anlamına gelir; daha düşük değerler ise daha küçük bir ekonomik taahhüdü gösterir. Küresel ortalama %1.847 ve standart sapma 2.9 gibi yüksek olduğundan, dağılım son derece dengesizdir ve az sayıda aşırı örnek tarafından şekillenir. Yüksek harcama, acil güvenlik tehditlerini veya militarizasyonu yansıtabilir; ancak diğer kamu öncelikleri için daha ağır ödünler anlamına da gelebilir. Düşük harcama, daha güvenli bir ortamı veya farklı politika tercihlerini işaret edebilir; ancak bu, mutlak anlamda zayıf savunma olduğu anlamına gelmez.