PKB per capita, PPP

PKB per capita, PPP według kraju

Źródło danych: IMF WEO 2026Jednostka: Int'l $Kierunek: Wyżej lepiej

Komentarz

Wyróżniające się kraje

Monako zdecydowanie prowadzi z wynikiem 234 317 Int'l $, a za nim plasuje się Liechtenstein z 195 372, podczas gdy Singapur jest najwyżej notowaną gospodarką azjatycką z wynikiem 173 708. Na dole zestawienia Korea Północna ma najniższy odnotowany poziom — 600 Int'l $, a Erytrea (700) i Burundi (1 031) również pozostają daleko w tyle. Zaskakujące jest to, jak silnie małe, bogate państwa europejskie dominują w czołówce rankingu, podczas gdy Irlandia i Luksemburg także znajdują się wśród światowych liderów.

Trendy regionalne

Europa ma zdecydowanie najwyższą średnią kontynentalną — 70 670 Int'l $, czyli ponad dwukrotnie więcej niż Azja z wynikiem 34 180 i wyraźnie więcej niż Ameryka Południowa (29 950) oraz Ameryka Północna (29 620). Azja ma zróżnicowany profil, obejmując zarówno bardzo zamożne gospodarki, takie jak Singapur, Katar, Tajwan i Brunei, jak i bardzo ubogie przypadki, takie jak Jemen i Korea Północna. Afryka ma najniższą średnią regionalną — 8 720 Int'l $, co jest spójne z jej silną obecnością w dolnej dziesiątce, podczas gdy Oceania plasuje się w środkowo-niższym przedziale z wynikiem 16 810.

Źródło danych

Dane pochodzą z World Economic Outlook 2026 MFW i są mierzone w dolarach międzynarodowych (PKB per capita skorygowany o PPP). Zbiór danych obejmuje 196 krajów. Ponieważ jest to miara per capita oparta na PPP, najlepiej odczytywać ją jako ogólny wskaźnik przeciętnej produkcji gospodarczej i poziomu życia, a nie bezpośrednią miarę dochodu gospodarstw domowych czy nierówności.

Interpretacja

Wyższy PKB per capita według PPP zazwyczaj oznacza większe przeciętne zasoby ekonomiczne i siłę nabywczą, podczas gdy niższe wartości wskazują na znacznie bardziej ograniczony materialny poziom życia. Rozpiętość w tym zbiorze danych jest skrajnie duża — od 600 do 234 317 Int'l $ — co pokazuje bardzo duże globalne dysproporcje. Jednocześnie ta miara nie pokazuje, jak równomiernie dzielony jest dobrobyt, więc wysokie wartości sygnalizują przeciętną siłę gospodarczą, a niekoniecznie szeroko odczuwany dobrostan każdego mieszkańca.